در مورد خیلی چیزا دلم می‌خواد بنویسم اما واقعا از آسمون و زمین همینطور سر آدم خبر بد می‌ریزه.

اما تا حناق نگرفتم بگم که ما ایرانیها خیلی وقته که دیگه فرهنگی نیستیم، یعنی زایش فرهنگی نداریم، چه سبزهامون و چه غیر سبزهامون. هیچ چیز منو از این جمله “هنر نزد ایرانیان است و بس” بیشتر عصبانی نمی‌کنه. یه روزی مفصل در موردش می‌نویسم، الان که خیلی عصبانیم.

 من اولین بار که این قطعه رو شنیدم بلا فاصله یاد اولین  آهنگ از آلبوم Jane Birkin/Serge Gainsbourg  افتادم که سال 1969 منتشر شد. این آهنگ شاید جزو اولین کارایی باشه که در حقیقت گفتگوهای حین  س.ک.س رو بین Gainsbourg (خواننده‌ی مشهور فرانسوی) و دوست دخترش Birkin (بازیگر انگلیسی) تجسم می‌کنه. این آهنگ هم در زمان خودش خیلی ساختار شکنانه بود و سر و صدای زیادی به همراه داشت به عنوان نمونه حتی معشوقه‌ی اول Gainsbourg حاضر به خوندنش نشد، واتیکان در برابرش موضع گرفت و خیلی از رادیو تلویزیونها تو اروپا مثل بی بی سی پخشش نکردند … اما با این وجود خیلی پر فروش شد، حتی تو انگلیس پرفروشترین آلبوم شد و …

از این آهنگ نامجو هم انتقاد زیاد شده و هم استقبال، اما من فکر می‌کنم اگه می‌خوایم این اثرش رو نقد کنیم، خیلی مهمه که مشخص کنیم آیا فقط به عنوان خواننده-آهنگساز داریم بهش نگاه و نقد می‌کنیم یا نه نقشهای دیگه‌ای رو هم داریم بهش می‌دیم. بیرون دادن چنین اثری در جامعه‌ای که صحبت از س.ک.س درش تابو هستش، سبک سنگین کردنای زیادی، حتی برای شکستنش، می‌خواد که من مطمین نیستم خیلی انجام شده باشه. در کل من نمی‌دونم، حداقل از لحاظ تاریخی،  چقدر حرکتهای رادیکالی تو جامعه ایران اثر گذار بودن.

تا اونجایی که من فهمیدم تفکر سازماندهی دوباره ی کشور با عنوان “برنامه ریزی آمایش سرزمین” سابقش به قبل انقلاب بر می گرده که  ظاهرا مطالعات خوبی هم انجام شد. فکر کنم که قرار بوده با برنامه چهارم توسعه هم این نگاه دوباره احیا بشه.  اما در عمل هنوز عزم و اراده ای برای اجرای اینگونه برنامه ها دیده نمی شه ظاهرا. من فکر می کنم ما هنوز “بحران” رو درک نکرده ایم. راهکارهای موقتی تحت عنوان بسیج سازندگی، کمیته امداد، بهزیستی و … مشکل رو حل نمی کنه. بحرانی که الان شهر بم بعد از سازندگی باهاش مواجه شده، نشانگر همین نگاه کوتاه مدته. یا مشکلاتی که شنیده می شه حول و حوش شهرهای نزدیک عسلویه بوجود آمده. بحرانهای زیادی رو در آینده باهاش مواجه خواهیم بود مثل آب، زمین، و جمعیت که سوای اینکه چه کسی تو این کشور حکومت می کنه و با چه سیستمی، توجه به اونها مهم هستش. مواجه با این بحرانها نیازمند این نوع نگرش جامع هستش. تو رو خدا یکی به من گوش کنه، ببین کی دارم هشدار می دما!!ا

جالبه، من یک سال تو اینجا هیچی ننوشتم. الان اومدم که همینو بگم بعد دیدم که این متن پایینی رو قبلا (تابستون دو سال قبل) نوشتم و توی وبلاگ نذاشته بودم. فکر کنم بدرد الان هم بخوره.

…

دیروز داشتم این فیلم The Seven Seals اینگمار برگمن رو می دیدم. جدای از این که فیلم در مورد چه چیزهایی می خواست صحبت کنه، با توجه به فضای فیلم، داشتم همش به این فکر می کردم که دنیا بدون آگاهی و خرد چقدر تیره می تونه بشه. بعد فکر کردم که فضای ایران قرون وسطی چطور بوده. اینکه رهبران فکری جامعه از قدیم اینهمه به خرد بها داده اند، و در مواردی تقدیس کرده اند، خیلی امید بخشه. بعد یاد این شعر فردوسی درآغاز شاهنامه دررابطه با ستایش خرد افتادم که تحسین بر انگیزه:

 کنون ای خردمند وصف خرد              بدین جایگه گفتن اندر خورد

کنون تا چه داری بیار از خرد             که گوش نیوشنده زو برخورد

خرد بهتر از هر چه ایزد بداد              ستایش خرد را به از راه داد

خرد رهنمای و خرد دلگشای              خرد دست گیرد به هر دو سرای

…

هر چند در سیر تاریخ، ما نگاهها و استفاده های متفاوتی از خرد داشته ایم، اما همینکه از سرچشمه در مقابل آن نبوده ایم، جای خرسندی و امیده. 

همینجوری شد که پست دوم خورد به پیش از بازی استقلال-ابومسلم، البته خیلی حالم از این گند بازیهای فصل “نقل و انتقالات” گرفته.

 امروز داشتم بازی پرسپولیس-سایپا رو می دیدم، تبلیغ روی پیراهن پرسپولیس یا حسین بود، بعد دیدم این بازیکن خارجی پرسپولیس (پترویچ) هم این پیراهن رو پوشیده، از جنبه های مختلف برام جالب بود،  روحانیون محترم شاید فکر کنن که طرف مسلمون نیست و دست به اسم امام می زنه و از این حرفا، خوب قضیش فکر می کنین چی بشه …

یه چیزی که تازگی ها خیلی مد شده این فوتبال مجازی (Fantasy Football) هست، خیلی خلاصش اینجوریه که شما یه تیم تشکیل می دین از بازیکنایی که توی لیگ بازی می کنن (مثلا لیگ انگلیس) بر اساس بودجه ایی که دارین، بعد که لیگ واقعی شروع شد، تیم شما بر اساس عملکرد تک تک بازیکنان امتیاز می گیره و … حتی شما می تونیین برای خودتون لیگ هم ثبت کنین و از دوستاتون دعوت کنین. برای نمونه می تونین از فوتبال مجازی سایت گاردین استفاده کنین. البته بجنبین که لیگ داره شروع می شه!

و تا بعد، بدرود…

هنوز البته کسی که اینجا رو نمی خونه، اینو به شمایی می گم که بعدها شاید گذرتون به این پست بیفته.

الان که دارم خوب نگاه می کنم می بینم صفحه، رنگ کادرش آبی هستش، چه حسن تصادف خوبی، من که دیونشم، چه آبی دریا، چه آسمون و چه از نوع استقلالش، فقط حیف که عوض آرسنال این چلسی آبی می پوشه، حیف واقعا.

تا بعد، بدرود…