خرد!

سلام،

جالبه، من یک سال تو اینجا هیچی ننوشتم. الان اومدم که همینو بگم بعد دیدم که این متن پایینی رو قبلا (تابستون دو سال قبل) نوشتم و توی وبلاگ نذاشته بودم. فکر کنم بدرد الان هم بخوره.

…

دیروز داشتم این فیلم The Seven Seals اینگمار برگمن رو می دیدم. جدای از این که فیلم در مورد چه چیزهایی می خواست صحبت کنه، با توجه به فضای فیلم، داشتم همش به این فکر می کردم که دنیا بدون آگاهی و خرد چقدر تیره می تونه بشه. بعد فکر کردم که فضای ایران قرون وسطی چطور بوده. اینکه رهبران فکری جامعه از قدیم اینهمه به خرد بها داده اند، و در مواردی تقدیس کرده اند، خیلی امید بخشه. بعد یاد این شعر فردوسی درآغاز شاهنامه دررابطه با ستایش خرد افتادم که تحسین بر انگیزه:

 کنون ای خردمند وصف خرد              بدین جایگه گفتن اندر خورد

کنون تا چه داری بیار از خرد             که گوش نیوشنده زو برخورد

خرد بهتر از هر چه ایزد بداد              ستایش خرد را به از راه داد

خرد رهنمای و خرد دلگشای              خرد دست گیرد به هر دو سرای

…

هر چند در سیر تاریخ، ما نگاهها و استفاده های متفاوتی از خرد داشته ایم، اما همینکه از سرچشمه در مقابل آن نبوده ایم، جای خرسندی و امیده.